onu seviyorum ama o beni bırakıp gitti.. ne yapmalıyım ?
son zamanlarda bununla ilgili bi şeyler duyuyorum , soruluyor yada bi şekilde görüyorum …
dilimin döndüğünce kendi fikirlerimi yazacağım. sizde konu altından kendi fikirlerinizi yazarsanız bi çok kişi faydalanır…
bi çok kişinin başına gelen şeydir aslında bu olay.. seversin , çok seversin , ona çok değer verirsin … el üstünde tutarsın … ama sevdikçe kaybettiğini hissedersin… ve bi gün acı gün gelir… ayrılma …
bi şeyler bahane olur belki , belki hiç bahane yoktur ardına bakmadan çekip gider… nasıl yada ne şekilde olduğunun pek de bi önemi olmasa gerek çünkü “gitmiştir” bi kere…
bazen kendinizi avutursunuz bi şeylerle , dersiniz ki ben onu çok seviyorum ve onun hep mutlu olmasını isterim, benimle değilse bile mutlu olduğu yerde olsun iyi olsun o bana yeter… ama sonra içinizdeki o kişilik dışarı çıkar ” o anca benimle mutlu olabilir , kimse onu benim gibi sevemez….”
kimbilir , bi başkası sever mi yoksa sevemez mi…
ve işin bi garip yönü de şudur aslında , bundan önceleri belki olmuştur .. kimi çıktığınız kişiler vardır , oysa siz onu pek sevmez yada sevseniz de yeteri kadar değer vermessiniz ve o sizin dizinizin dibinden ayrılmaz… ama böylesine değer verip sevdiğiniz kişi de sizi bırakıp gidebilir…
düşünün acaba aynı şey olamaz mı ? sizin dizinizin dibinden ayrılmayan da belki sizi öylesine sevdiğinde yapıyordu…
ama işte siz onu sevmeyince bu neyi değiştiriyor ki ? hiç bi şeyi…
asıl konuya gelmemiz gerekirse , gitti ve bitti demek olmaz , o bi yaradır kapanmaz , her şekilde izi kalır…
kimi insanları görüyorum da , ben onu çok seviyorum onsuz yapamam diyorlar , partneri bunu terkedince alkol ile yatıp kalkıyorlar , ağlıyorlar sızlıyorlar , ” kanka ben onsuz ne yapacağım ?” diye gözyaşı döküyorlar.. sonra bi bakıyorum ertesi hafta kolunda başka birisi …
gülüyorum sadece , aşık olduğunu yada yaşadığı şeyin aşk olduğunu sanıyor… madem ki sen onu gerçekten sevdiydin bi hafta içinde nasıl bi başkasının koluna girebiliyorsun ? bunlar ı konuşmak tartışmak istemiyorum şu an…
gerçekten seversen beklersin onu , gelmeyeceğini bilsen de içinde küçük bi umut oluşturursun… şunu düşün , madem ki gerçekten seviyorsun , madem ki gerçtekten onu istiyorsun , onunla çıkarların yada maksat yeşillik olsun diye çıkmıyorsan o ve ona bağlıysan beklersin onu … gelmeyeceğini bile bile …
yarını düşünmelisin , keşke demek istemiyorsan tabiki..
ayrılık oldu diyelim , ve bi süre sonra ayrıldığınız kişi sizi gerçekten sevdiğini fark etti ve geri dönmek için baktığında bi bakıyor , aaa o kişi bi başkası ile çıkmaya başlamış bile… sizce ben neyi sevmişm demez mi ? yada hiç dönmeyecek yada dönmedi diyelim , sizin için derin bir yara açabildiyse bi başkasıyla çıkmaya başladığınız andan itibaren şu sizin aklınızı hiç meşgul etmeyecek mi ? belki geri dönecekti , belki pişman olmuştu …
siz keşke bekleseydim bi süre daha demeyecek misiniz ? en azından kendinize şunu diyebilmelisiniz … ben elimden geleni yaptım ,ayrıldıktan sonra bile gelmeyeceğini bile bile bekledim. yüzde 1 ihtimail değerlendirmek istedim… ama olmadı , bu işte benim yapabileceğim bi şey kalmamıştı…
olay bunu diyebilmektir… kendi kendinizi teselli edebilmektir…
asla umudunuzu kaybetmeyin ve bekleyin , gelip gelmeyeceği onun bileceği iştir ama siz seviyorsanız inanın ve bekleyin