unutamadığınızdan çıktığınız kişiyi de sevemezsiniz…  yazık değil mi o çıktığınız kişiye ? belki o sizi gerçekten sevecek ,belki kalbini size verecek … sizinle hayaller kuracak… siz zaten başta unutmak için çıkarsanız o işten bi hayır beklemeyin … gelmez de..

ben diyorum malum şahsa onun ne suçu günahı var , sevmiyorsun ama seviyorum diyorsun . yazık değil mi o kişiye ? bu mal hemen kendini savunmaya geçiyor ; benim ne suçum günahım vardı ? bunları hakedecek ne yaptım ? tek yaptığım onu çok sevmek ve değer vermekti , bunları haketmedim…

ya geçin bu ayakları , hiç bi şey bunun için bahane olamaz… hayatta en kötü şey , sevmediğin birini kendine aşık etmendir.. o kişi senin isteğin dışında aşık olduysa onda problem yok ama sen sevmediğin hale ona seviyorum yok canım cicim deyip aşık ettiysen işte o zaman şerefsizin önde gidenisindir…

ama bak şunu biraz daha farklı yorumlarım , şimdi siz birini seversiniz, gerçekten seversiniz .. o sizi aldatır yada sizin bi şekilde gururunuzu kırar. siz onu bi başkasıyla çıkarak unutmak yerine , bi arkadaşınız ile onu çıkarıp , onun arkadaşınıza aşık olmasını izler ve sonra acı çektirirseniz bu etik değildir doğru değildir ama diğerinden 1000 kat iyidir. altına da ben etme bulma dünyası diye yazarım hemen…

hani şimdi bu olaylarlarda masum gibi görünen kişi aslında hiç de masum olmuyor … yok x beni terk etti , ona karşı hep iyi oldum , çok sevdim yok bilmem ne bilmem ne… sanırsın vatandaş melek ama kanatları yok… hadi gelin bi de gidenden dinleyin olayı … pek öyle olmadığını görebiliyorsunuz. kendince sebepleri oluyor , bazen hak vermek gerekiyor.

şunu da söylemek gerek , kimi bozuk insanlarda var yani şimdi , her giden haklı olacak diye bi şey yok… karşıdakinin kanı bozuksa yapar..

ama ne olursa olsun siz ne kendiniz birisini bir başkası ile unutmaya çalışın , ne de bi arkadaşınızın böyle yapmasına izin verin… vicdan azabı çekmeyin ilerde…

ve yaptığınız herşey elbet bi gün geri döner size , bugün siz birinden ayrılıp biri ile unutmaya çalışırsınız , yarın bi başkası çıkar karşınıza , onu seversiniz bağlanırsınız o ise eski sevgilisini unutmak için sizinledir , sonra olur bi şeyler ayrılırsınız hatta belki eski sevgilisi ile barışıp geri döner… o durumu düşünün bunun size yapılması ne kadar hoşunuza gider ?

düşüncelerinizi yorum olarak aşağıya yazınız lütfen…

dilimin döndüğünce kendi fikirlerimi yazacağım. sizde konu altından kendi fikirlerinizi yazarsanız bi çok kişi faydalanır…

bi çok kişinin başına gelen şeydir aslında bu olay.. seversin , çok seversin , ona çok değer verirsin … el üstünde tutarsın … ama sevdikçe kaybettiğini hissedersin… ve bi gün acı gün gelir… ayrılma …

bi şeyler bahane olur belki , belki hiç bahane yoktur ardına bakmadan çekip gider… nasıl yada ne şekilde olduğunun pek de bi önemi olmasa gerek çünkü “gitmiştir” bi kere…

bazen kendinizi avutursunuz bi şeylerle , dersiniz ki ben onu çok seviyorum ve onun hep mutlu olmasını isterim, benimle değilse bile mutlu olduğu yerde olsun iyi olsun o bana yeter… ama sonra içinizdeki o kişilik dışarı çıkar ” o anca benimle mutlu olabilir , kimse onu benim gibi sevemez….”

kimbilir , bi  başkası sever mi yoksa sevemez mi…

ve işin bi garip yönü de şudur aslında , bundan önceleri belki olmuştur .. kimi çıktığınız kişiler vardır , oysa siz onu pek sevmez yada sevseniz de yeteri kadar değer vermessiniz ve o sizin dizinizin dibinden ayrılmaz… ama böylesine değer verip sevdiğiniz kişi de sizi bırakıp gidebilir…

düşünün acaba aynı şey olamaz mı ? sizin dizinizin dibinden ayrılmayan da belki sizi öylesine sevdiğinde yapıyordu…

ama işte siz onu sevmeyince bu neyi değiştiriyor ki ? hiç bi şeyi…

asıl konuya gelmemiz gerekirse , gitti ve bitti demek olmaz , o bi yaradır kapanmaz , her şekilde izi kalır…

kimi insanları görüyorum da , ben onu çok seviyorum onsuz yapamam diyorlar ,  partneri bunu terkedince alkol ile yatıp kalkıyorlar , ağlıyorlar sızlıyorlar , ” kanka ben onsuz ne yapacağım ?” diye gözyaşı döküyorlar.. sonra bi bakıyorum ertesi hafta kolunda başka birisi …

gülüyorum sadece , aşık olduğunu yada yaşadığı şeyin aşk olduğunu sanıyor… madem ki sen onu gerçekten sevdiydin bi hafta içinde nasıl bi başkasının koluna girebiliyorsun ?  bunlar ı konuşmak tartışmak istemiyorum şu an…

gerçekten seversen beklersin onu , gelmeyeceğini bilsen de içinde küçük bi umut oluşturursun…  şunu düşün , madem ki gerçekten seviyorsun , madem  ki gerçtekten onu istiyorsun , onunla çıkarların yada maksat yeşillik olsun diye çıkmıyorsan o ve ona bağlıysan beklersin onu … gelmeyeceğini bile bile …

yarını düşünmelisin , keşke demek istemiyorsan tabiki..

ayrılık oldu diyelim ,  ve bi süre sonra ayrıldığınız kişi sizi gerçekten sevdiğini fark etti ve geri dönmek için baktığında bi bakıyor , aaa o kişi bi başkası ile çıkmaya başlamış bile… sizce ben neyi sevmişm demez mi ? yada hiç dönmeyecek yada dönmedi diyelim , sizin için derin bir yara açabildiyse bi başkasıyla çıkmaya başladığınız andan itibaren şu sizin aklınızı hiç meşgul etmeyecek mi ? belki geri dönecekti , belki pişman olmuştu …

siz keşke bekleseydim bi süre daha demeyecek misiniz ? en azından kendinize şunu diyebilmelisiniz … ben elimden geleni yaptım ,ayrıldıktan sonra bile gelmeyeceğini bile bile bekledim. yüzde 1 ihtimail değerlendirmek istedim… ama olmadı , bu işte benim yapabileceğim bi şey kalmamıştı…

olay bunu diyebilmektir… kendi kendinizi teselli edebilmektir…

asla umudunuzu kaybetmeyin ve bekleyin , gelip gelmeyeceği onun bileceği iştir ama siz seviyorsanız inanın ve bekleyin

bu tartışılır belki ama ben de zaman zaman böyle düşünsemde tam olarak böyle olmadığını görüyorum.  eğer kendimi suçlamak istersem bi çok şeyde kendimi suçlayabilirim ama olay kendimi suçlamak olmamalı… çünkü bu bi çözüm değil…

düşünelim , bi şey var istiyorsunuz olmasını , emek çekiyorsunuz olmuyor ve başlıyorsunuz söylenmeye , ne yapsam olmuyor diye… belki ne yapsam olmuyor demek için yapılması gereken herşeyi yapmadınız ? ama siz direk benden bi cacık olmaz muhabbetine geçiyorsunuz. siz demek doğru değil de ben de dahil bi çok insan… bu baştan bi yanlış olamaz mı ?

umudu kaybetmek yerine çok daha farklı şeyler deneyerek aramak , çözüm aramak… bi şeyler olacaktır … insan umudunu asla kaybetmemeli..

Düşlerde sevdim seni söyleyemedim
Sessiz öptüm nefesini söyleyemedim

Sana ben şiirler sözler büyüttüm
Sana ben baharlar yazlar büyüttüm

Yalnızlıgımla basbasayım yine
Hayaller ve anılarla
Yasamımı hatırlayıp
Agladıgım yalnızlıgımlayım
Sadece duygularımı paylasan
Kader var yanımda
Yalnizliga düşmüş bir kuş gibi
Çaresiz kanadı kırık
Yinede yılmadan ama gözyaşlarına yenilerek…
Terkedilip bırakılan bir güvercin gibi
Anılarımla ve kaderımle paylaşıyorum herşeyi…
Çaresizligimi,umarsızlıgımı
Yalnız bırakılan fakat yılmayan
Kimseye muhtaç olmayan
Ama aglayan…
Bir dag yamacına oturmuş
Geceyi ve gündüzü düşünüyorum sadece…
Sadece içimi yakan ateş gibi
Kıvılcımlanıp yasadıgım acı günleri yakmak istiyorum…
Yakmak istiyorum ki
Kül olup ortadan kalksınlar diye
Beni sadece yalnızlıgımla bıraksınlar diye
Düşünüyorum…..
Seni düşünüyorum yinede Yılmadan bıkmadan
Damla,damla dökülen yagmurlar gibi
İşte yine yanaklarım ıslandı
Yine aynı şey oluyor
Ne zaman seni düşünsem
Hep aynı şey oluyor bana
Ama sen beni hiç sevmedin ki
Beni yalnızlıgımla başbaşa bıraktın
Şimdi kuş olup uçmak isterdim
Bulutlarin üzerinde
Asagıya bakmak isterdim
Seni görürüm diye
Sevgimin bitmedigini
Sana göstermek için
Sensizligin acı yüzünü
Sevmenin şevkatsizligini
Göz yaşlarımın bile ezildigini
Sana göstermek için …

Bilmezler yalnız yasamayanlar,
Nasıl korku verir sessizlik insana;
İnsan nasıl konuşur kendisiyle;
Nasıl koşar aynalara,
Bir cana hasret,
Bilmezler.[/